از او گله دارم  . . .

  - اگر دعاهایت برای پسر بودنم اثر کرده بود ... شاید برای خودم کسی می شدم ٬ همان مرد رویاهایت

   سکوتت نشانه ی تایید است میدانم ...

 مادر ...

خسته ام از جنگی که پایان ندارد .

از زندگی در دنیایی که به دست مردها و برای انها ساخته شده است .

در نبرد اثبات مو سفید بودن خدا نه ریش سفیدی او شکست خورده ام .

وقتی زندگی محکوم شدن به مرگ است!من نمی دانم چرا باید از نیستی بیرون می امدم تا دوباره به ان برگردم .

                   ......

طنین صدایت در گوشم می پیچد ...

جنگیدن زیبا تر از پیروزیست . به سمت مقصد رفتن از رسیدن به ان با ارزش تر است !

زنده شدن ارزش درد کشیدن را دارد ! حتی اگر به قیمت عذاب کشیدن و مردن تمام شود .

                                 .......

مادرم  تو بی تقصیری ... تو تنها ظلمی را که در حق خودت٬ مادرت و مادر بزرگانت شده بود به من هدیه کردی .

 پ.ن : دلم هوای عطر کودکی دارد ...